Ontstemd

26 februari, 2017
Na een heerlijke week wintersport vond ik mijn stembiljet in de brievenbus.
Om de milka koe maar meteen bij de hoorns te vatten googlede ik, gewapend met een chai latte en een stuk chocola, 'wat moet ik stemmen’ en vulde alle stemwijzers in die opdoken.
Bij het Groen Kieskompas kwam ik uit bij Denk. Ik werd meteen misselijk. Als ik namelijk onverhoopt met Tunahan Kuzu als laatste man ter wereld op een eiland strand, gooi ik zonder wroeging mijn vegetarisme opzij en vreet hem rauw op.
Volgens StemWijzer was ik voor Artikel 1. Waarschijnlijk gebaseerd op het feit dat ik bij die ene vraag pro roetveegpiet was, maar dan ook alleen omdat de optie ‘het interesseert me eigenlijk geen ene reet meer’ er niet bij stond.
Het KiesKompas dan, die dirigeerde me doodleuk naar de ChristenUnie en door het invullen van de Kiesbalans kwam ik zelfs uit bij de PVV!
De Wijze Stemmer beloofde dat de grootste denkers der aarde me zouden helpen om de juiste partij te vinden. Volgens hen was mijn wijze stemmer Karl Marx en fluisterde hij vanuit het hiernamaals ‘SP, SP, SP!’ in mijn oor. Eindelijk duidelijkheid, ik vroeg me namelijk al jaren af wat dat irritante gesis was.
Uiteindelijk deed ik, omdat Kieswijzer me naar D66 duwde en Routestemmer me naar 50Plus schoof, uit pure frustratie ook nog de StomWijzer. PvdA kwam daaruit.
Lekker duidelijk. Als alle bovengenoemde partijen nou even één partij zouden vormen, dan kan ik daar op stemmen.
Het had zo simpel moeten zijn, maar dat ik voor een beter klimaat ben en tegen discriminatie en tegelijkertijd ook wens om 130 kilometer per uur te mogen blijven rijden en de grenzen strenger te controleren, is blijkbaar erg verwarrend. Ik mis een log middenmonster dat met lange, sterke tentakels uithaalt naar links (om Nederland het meest groene, diervriendelijke en klimaatneutrale land van de wereld te maken) en naar rechts (om onze vrijheid niet cadeau te doen aan hen die onze westerse vrijheden verwerpen.)
Ik googlede alle lijsttrekkers, bekeek hun foto’s en klikte op hun campagnefilmpjes. Het leek potverdorie wel een poppenkast, met Sybrand Buma als Jan Klaassen, Tunahan Kuzu als graaf Dracula, Mark Rutte als prins Gaylord, Geert Wilders als Katrijn en Emile Roemer als Dombo, het vliegende olifantje. Ik zit nog te twijfelen wie ik op Ursula uit de Kleine Zeemeermin vind lijken, maar daar kom ik misschien in een ander blog nog wel op terug.
Het ontbreekt de politiek aan recht toe recht aan mannen en vrouwen. Het is allemaal een beetje van alles wat, dus net niks. Wat mij betreft mag 2017 het jaar worden van de échte man en vrouw, die met ballen en tieten. Echte mannen die zeggen waar ze voor gaan, de mouwen opstropen en desnoods de boel zelf wel even regelen, niet die gladde glimlachende knikkers die zichzelf oppoetsen tot glimmende biljartballetjes, waarna ze doelgericht afketsen tegen alle waarheden met hun valse beloftes en steevast hun eigen dikke vette achtbal in de corner pocket stoten. Brrr, zie je, ik ril er van.
Ik, als vrouw die in deze tijden weer in haar handjes mag knijpen dat ze stemrecht heeft, vind dat ik iets móet, maar heb nu dus geen idee meer wat. Ik heb krullen, dus misschien moet ik, net als Katja en Sylvana, zelf maar een gooi doen naar een politieke carrière. Al acht ik mezelf redelijk kansloos, gezien mijn hekel aan ongelijkheid (ik zou meteen het basisinkomen invoeren) mijn aversie tegen religie (dat zou uit het onderwijs moeten verdwijnen) en mijn zwak voor hardwerkende mensen – de noeste arbeiders met hun handen in de modder of met hun goddelijke lijf het vuur trotserend, hallelujah! Alleen al voor hen zou ik vol enthousiasme een nieuw beloningsstelsel  introduceren, gedoopt ‘Pegels voor het Plebs’ waarbij de werknemers onderin de organisatie net zo ruim beloond worden als die aan de top. 
Ik zou vaders en moeders heilig laten verklaren en tegelijkertijd het feminisme de das om doen: blèren dat vrouwen ongelijk behandeld worden mag, maar dan wel alleen bij de Turkse en Arabische ambassade. Onze westerse mannen zijn namelijk allang in touch met hun vrouwelijke kant, zonder daar ook maar een greintje mannelijkheid voor op te geven. Ze zijn niet als een stel Dolle Henkies de barricades op gegaan met gladgeschoren beentjes en aangezette wimpertjes, maar hebben een stuk of tien tattoos laten zetten, kweekten een sixpack en lieten hun baard staan. Robuust van buiten, zacht van binnen, het zijn toch potverdorie net Magnums, onze mannen.
Nou goed, voordat ik weer afgeleid ben, als laatste politieke stuiptrekking zou ik na het afschaffen van het koningshuis, in plaats van Koningsdag de Grote Verschildag invoeren, waar we allemaal massaal de straat op gaan (al dan niet verkleed) om te vieren dat we anders zijn, dat we van elkaar verschillen en dat dat gewoon fokking oké is.
Enfin, een blamage zou ik zijn, zoals ik dus al zei. Ik ben een complete politieke nitwit, dat blijkt wel uit die tests. Het is maar goed dat ik een vak heb geleerd. Oerdegelijk moederen, concepten uitwerken en kleding ontwikkelen voor themaparken en af en toe een verhaaltje schrijven. Simpel als wat.
 
 

Reageren




Reactie plaatsen