Bieberboom

23 juni, 2017
Ik plant een boom, omdat ik op een mooie woensdagmiddag, in een drukke winkelstraat, van een aantrekkelijke jonge knul een klein geel zakje met zaadjes in mijn handen geduwd kreeg.
‘Wilt u een cadeautje?’ vroeg hij triomfantelijk, terwijl hij zijn Justin Bieber lok nonchalant naar achteren zwiepte.
‘Eh… Nou, bedankt,’ zei ik. Ik wilde het al in mijn tas stoppen en doorlopen, maar Bieberlicious liep met me mee.
‘Weet u wat er in zit?’
Ik haalde mijn schouders op en bekeek het zakje vluchtig.
‘Zaadjes van bloemetjes, voor de bijtjes? Robinia Pseudoacacia…’ las ik op.
‘Weet u wat dat is?’
Ik zag een boompje met daaronder de tekst ‘Een groene toekomst begint altijd klein. Plant mij en ik groei uit tot iets groots’.
‘Het is een boom.’
‘Ja, maar weet u, dit is niet zomaar een boom.’
‘O, nee?’
‘Deze boom neemt de meeste Co2 op van alle bomen! En hij wordt groot en prachtig groen. Met deze boom in uw tuin compenseert u dus Co2 uitstoot.’
Had hij mijn tuin weleens gezien? Een postzegel!
‘Bent u een beetje milieubewust?’ vroeg hij met gefronste wenkbrauwen. ‘Ik zie dat u een bakfiets heeft, dat is mooi, want dan gaat u in ieder geval niet met de auto.’
Het begon nu toch best warm te worden, zo in die felle zon, midden in die drukke straat.
‘Of heeft u wel een auto?’
Ik knikte schuldbewust.
‘Een elektrische?’
Ik schudde mijn hoofd.
‘Rijdt u er veel mee?’
‘Neu…’ Ik moest echt weg daar, voordat ik verstrengeld zou raken in weer een andere milieuorganisatie die maandelijks mijn bankrekening leegzoog. Door Artsen zonder Grenzen stond ik laatst ook al in de min…
‘En in uw huis? Als u uzelf een cijfer moest geven voor hoe milieubewust u leeft, wat zou dat cijfer dan zijn?’
‘Een acht,’ floepte ik eruit om er vanaf te zijn.
Hij grinnikte.
‘En waarom denkt u dat?’
‘Omdat ik geen vlees eet en bijna geen melk drink. En ik kook elektrisch.’
Tot mijn genoegen volgde er een instemmend geknik.
‘En stroom? Gebruikt u groene stroom?’
Geen idee, Rubin had dat abonnement afgesloten.
‘Volgens mij wel.’
‘Wie is uw energieleverancier?’
‘Eh… Iets met een E…, volgens mij is het Essent.’
Nu begon de Bieberbonenstaak te bulderen van het lachen. Hij liet me een lijstje zien van de consumentenbond waarop Essent helemaal onderaan stond als minst ‘groene’ stroomleverancier.
‘O, nou, misschien was het dan toch Eon.’ Maar ook Eon stond laag in de ranglijst.
Dit kon toch niet waar zijn? Ik checkte mijn bankapp en kwam erachter dat we bij Oxxio zaten. Al net zo slecht!
‘Dat vind je grappig, hè?’ verweet ik hem semi serieus.
‘Ja.’ Hij veegde de tranen uit zijn ogen.
‘Nou, ik plant die boom van jou wel.’ Ergens…
Gebukt onder het juk van een stinkende, wereldvervuilende kolencentrale wilde ik nu echt afdruipen.
‘Wacht even, ik heb me nog helemaal niet voorgesteld! Ik ben Joeri.’ Hij stak zijn hand uit. ‘Ik ben van Qurrent, en wij zijn de nummer 1 groene stroom leverancier van Nederland.’ Een heel verhaal volgde en ik weet niet wat me ertoe bewoog – de manier waarop hij vertelde over Stichting Doen en het voorkomen van ontbossing, zijn enthousiasme voor het verbeteren van het klimaat, of gewoon zijn hele voorkomen – maar niet veel later vond ik mezelf met zijn tablet in mijn handen, terwijl ik braaf al mijn gegevens invulde. Zo gaat het dus altijd met mij en straatverkopers, iets wat  Rubin tot waanzin drijft als hij met mij op stap is.
Ik moest alleen nog het vakje ‘Ik ga akkoord met het betalen van een boete voor het vroegtijdig beëindigen van mijn contract bij mijn huidige energieleverancier’ aan te vinken en dan mijn handtekening zetten.
Ik gaf hem zijn tablet terug. Dit kon ik niet tekenen. Rubin had net een zakelijk contract afgesloten en een boete voor het vroegtijdig opzeggen daarvan zou zomaar €1000 kunnen zijn.
Joeri begon te zweten en ik kon me niet heugen ooit zo’n beteuterd gezicht te hebben gezien. Die dingen gaan natuurlijk op naam en hij had zo zijn best gedaan om me binnen te halen… We namen afscheid en ik, de grote milieuvervuiler en teleursteller, een hoopje slecht mens, ging op huis aan.
 
Dus heb ik vandaag de tuinhandschoenen aangetrokken en die zaadjes geplant. Over een paar jaar prijkt er een gigantische Robinia Pseudoacacia in mijn mini-tuin. Met de groeten van Joeri Bieber.
 

Lies Jansen

18 augustus, 2017 om 10:57

leuk

Reageren




Reactie plaatsen